W dniach 22-25 lutego 2015 odbyło się w Wittenberdze pierwsze spotkanie grupy roboczej „Kobiety w drodze – z Wittenbergi do Windhuk” (“Women on the Move – From Wittenberg to Windhoek”, ang. „on the move” – być w drodze, być w ruchu). Wzięły w nim udział 23 kobiety (teolożki i liderki) reprezentujące Kościoły członkowskie Światowej Federacji Luterańskiej.
Obchody 500-lecie Reformacji i przygotowania związane z jubileuszem uruchomiły w ŚFL szereg projektów, które mogą być okazją do zrewidowania przeszłości luteranizmu, do refleksji nad kondycją współczesnego luteranizmu, a także możliwością zadania pytania o przyszłość. Celem grupy roboczej „Kobiety w drodze”, powołanej w ramach programu „Kobiety w Kościele i Społeczeństwie” ŚFL, jest zainspirowanie Kościołów członkowskich do analizy wkładu kobiet w dzieje luteranizmu od Reformacji do współczesności.
Analizując historię reformacji odnajdujemy zaledwie ślady ich obecności, a tymczasem wiele z nich angażowało się w działania reformacyjne i aktywnie przeprowadzało reformy. Katarzyna von Bora, Argula von Grumbach, Olympia Morata, Katharina Zell, Elisabeth von Rochlitz i wiele innych miało wpływ na współczesny obraz luteranizmu, lecz rzadko jest on zauważany. Dlatego 500-lecie Reformacji pozwoli luterankom przemówić własnym głosom i opowiedzieć ich własną opowieść – „herstorię”.
W ramach projektu „Kobiety w drodze” uruchomione zostały cztery grupy podejmujące następujące kwestie: miejsce kobiet w gremiach decyzyjnych i przywódczych, zaangażowanie teologiczne kobiet, dokumentacja „herstorii” oraz realizacja zasad społecznej sprawiedliwości płci w Kościołach członkowskich. Sekretarz Generalny ŚFL ks. Martin Junge podkreślił, że tzw. kwestie kobiece nie dotyczą tylko kobiet, ale odnoszą się do całego społeczeństwa, w którym żyją, a co za tym idzie do całego Kościoła, w którym funkcjonują. Równość kobiet świadczy o jakości relacji pomiędzy ludźmi, wskazuje na wartości, które warunkują te relacje. Zaangażowanie Kościoła w działania na rzecz równości kobiet nie może być pustym, altruistycznym gestem wspierania słabszych. Powinno raczej oznaczać podjęcie wspólnego wysiłku mężczyzn i kobiet, by Kościół stał się miejscem lepszym a zarazem potężnym znakiem naszego pojednania w Chrystusie przez Chrzest. Wyraził też nadzieję, że projekt „Kobiety w drodze” pozwoli pamiętać nam o tym, że Reformacja jest procesem, który nadal trwa, jest Bożym działaniem w świecie, jest wiatrem, którego nie można kontrolować, który dociera do ludzkich serc i umysłów i sprawia, że chcą wyruszyć w drogę – pragną działać i poruszać.
W ramach projektu powstaną materiały, w których znajdą się, zgromadzone we wszystkich Kościołach członkowskich, „herstorie”. Nie zabraknie opowieści o pierwszych ordynowanych kobietach we wspólnocie luterańskiej oraz rozważań na temat wyzwań związanych z jubileuszem 500-lecia reformacji.
Kościół Ewangelicko-Augsburski w Polsce jest reprezentowany w projekcie przez dwie kobiety: dr Iwonę Baraniec i Agnieszkę Godfrejów-Tarnogórską.